Praca znajduje się w swoim oryginalnym źródle. Tutaj znajdzie Pan lub Pani odniesienie, streszczenie i link.
Streszczenie
Krótki esej proponujący rozumienie sprawiedliwości naprawczej jako praxis, czyli działania refleksyjnego w rozumieniu Paulo Freirego, i ostrzegający, że może ona stracić sens, jeśli weźmie się ją za mediację, za rekompensatę finansową, za sposób odciążenia sądów albo za kolejne rozwiązanie alternatywne. Twierdzi, że dyskurs prawniczy wspiera przemiany naprawcze, ale pozostaje wobec nich obcy, i sięga po intersekcjonalność, teorie społeczno-prawne i racjonalność komunikacyjną, by postulować rewizję tej obcości i stanowienie prawa według logiki naprawczej. Przyda się osobom projektującym lub nauczającym podstaw tego podejścia w Ameryce Łacińskiej.