Corte IDH, Caso Gelman vs. Uruguay (2011): desaparición forzada, ley de caducidad de la pretensión punitiva y derecho de las víctimas a la verdad, la justicia y la reparación
Corte IDH, Caso Gelman vs. Uruguay (2011): gedwongen verdwijning, ley de caducidad de la pretensión punitiva en het recht van slachtoffers op waarheid, gerechtigheid en herstel
Corte Interamericana de Derechos Humanos · 2011
Werk met open licentie: u kunt het hier lezen en downloaden.
Samenvatting
Het Inter-Amerikaans Hof verklaart Uruguay verantwoordelijk voor de gedwongen verdwijning van María Claudia García Iruretagoyena de Gelman tijdens de dictatuur en voor de onderdrukking en vervanging van de identiteit van haar dochter. Het concludeert dat de Ley de Caducidad de la Pretensión Punitiva del Estado onverenigbaar is met het Verdrag en geen gevolgen heeft ten aanzien van ernstige schendingen van de mensenrechten, en stelt schending vast van de gerechtelijke waarborgen en de rechterlijke bescherming. Het gelast onderzoek, het zoeken naar het verdwenen slachtoffer, een openbare erkenning van verantwoordelijkheid, mensenrechtenopleiding voor officieren van justitie en rechters, en het waarborgen van toegang tot informatie. Nuttig voor wie overgangsjustitie, amnestieregelingen en slachtofferrechten bestudeert.
Thema’s
Gebruikt in de campus
Gegevens
- Auteurs
- Corte Interamericana de Derechos Humanos
- Jaar
- 2011
- Uitgever of bron
- Corte IDH, sentencia de fondo y reparaciones, Serie C N.º 221, 24/02/2011; integrada por García-Sayán (presidente), Franco, Ventura Robles, May Macaulay, Abreu Blondet y Vio Grossi (voto concurrente de este último)
- Type
- Uitspraak
- Taal
- Spaans
- Rechtsgebied
- Internacional (sistema interamericano)
- Tribunal
- Corte Interamericana de Derechos Humanos
- Fecha de la sentencia
- 24 de febrero de 2011
- Causa
- Caso Gelman vs. Uruguay
- Qué resolvió
- Hizo lugar
- Normas que aplica
- Convención Americana sobre Derechos Humanos, art. 3, 4, 5, 7, 8.1, 17, 18, 19, 20 y 25
- Licentie
- Dominio público